وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِيثَٰقَكُمۡ وَرَفَعۡنَا فَوۡقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُواْ مَآ ءَاتَيۡنَٰكُم بِقُوَّةٖ وَٱسۡمَعُواْۖ قَالُواْ سَمِعۡنَا وَعَصَيۡنَا وَأُشۡرِبُواْ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلۡعِجۡلَ بِكُفۡرِهِمۡۚ قُلۡ بِئۡسَمَا يَأۡمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَٰنُكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
و [به یاد آورید] هنگامی را که از شما پیمان گرفتیم و [کوهِ] طور را بر فرازتان برافراشتیم [و گفتیم:] آنچه را به شما دادهایم با نیرومندی و جدیت بگیرید و [فرمانها را] بشنوید؛ گفتند: شنیدیم و نافرمانی کردیم! و بر اثر کفرشان، دلهایشان از [محبتِ] گوساله لبریز و سیراب گشت. بگو: اگر شما [به گمان خود] مؤمنید، ایمانتان به بد چیزی فرمانتان میدهد!
تفسیر آیهٔ ۹۳ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۲۲ تا ۲۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/93/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ» (و در دلهایشان گوساله نوشانده شد)؛ «إشراب» همان نوشاندن و سیرابکردن است، و مقصود از گوساله، محبتِ گوساله است که برای مبالغه، به جای آن به کار رفته؛ گویی خودِ گوساله را به دلهایشان نوشاندهاند، و عبارت «فِي قُلُوبِهِمْ» (در دلهایشان) نیز به همین تعلّق دارد. ازاینرو در این کلام، دو استعاره یا یک استعاره و یک مجاز به کار رفته است.
خدای متعال میفرماید: «قُلْ بِئْسَمٰا يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمٰانُكُمْ» (بگو: اگر مؤمنید، ایمانتان شما را به بد چیزی فرمان میدهد)؛ این جمله به منزلهٔ نتیجهگیری از اموری است که بر ضدّ آنان بر شمرده شد؛ یعنی کشتنِ پیامبران، کفر ورزیدن به موسی، و خودبزرگبینی با اعلامِ نافرمانی؛ و در آن، معنای تمسخر و ریشخندِ آنان نیز نهفته است.