تِلۡكَ أُمَّةٞ قَدۡ خَلَتۡۖ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَلَكُم مَّا كَسَبۡتُمۡۖ وَلَا تُسۡـَٔلُونَ عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
آنان امتی بودند که درگذشتند؛ دستاوردِ آنان برای خودشان است و دستاورد شما برای خودتان، و شما از آنچه آنان میکردند بازخواست نخواهید شد.
تفسیر آیهٔ ۱۴۱ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۳۱۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/141/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: «تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ» (آنان امتی بودند که درگذشتند)؛ یعنی کنکاش در احوال افراد و اینکه از چه گروهی بودهاند به حال شما سودی نمیرساند، و سکوت و پرهیز از مجادله و ستیز دربارهٔ آنان نیز آسیبی به شما نمیزند؛ بلکه آنچه بر شما واجب است، پرداختن به اموری است که فردا از آنها بازخواست میشوید. تکرار این آیه در دو جا به این سبب است که آنان در این مجادله که هیچ سودی به حالشان ندارد بسیار زیادهروی میکردند، بهویژه با اینکه میدانستند ابراهیم پیش از پیدایش یهودیت و نصرانیت بوده است. وگرنه، بررسی احوال پیامبران و رسولان در مسائلی که سودمند است ــ مانند ویژگیهای رسالت آنان و فضایل جانهای پاکشان ــ از اموری است که قرآن بدان فراخوانده است، چرا که داستانهایشان را بازمیگوید و به تدبر در آنها فرمان میدهد.