وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
و از روزی پروا کنید که هیچ‌کس عذابی را از کسی دفع نمی‌کند، و از او فدیه و تاوانی پذیرفته نمی‌شود، و شفاعت سودی به حالش ندارد و یاری نخواهند شد.
تفسیر آیهٔ ۱۲۳ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۶۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/123/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۲۲ و ۱۲۳ با هم
خدای متعال می‌فرماید: «يٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ اذْكُرُوا» (ای بنی‌اسرائیل، یاد کنید...) تا پایانِ این دو آیه، بازگرداندنِ فرجام کلام به آغاز آن و انتهای آن به ابتدای آن است، و با این دو آیه، بخشی عمده از خطاب‌ها به بنی‌اسرائیل به پایان می‌رسد.
بحث روایی
تفسیر آیه‌های ۱۲۰ تا ۱۲۳ با هم
می‌گویم: این [روایت] از باب جری (تطبیق بر مصداق) و انطباق بر مصداق کامل است. ادامه در متن کامل