الٓمٓ
الف، لام، میم.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱ تا ۵ با هم
و خدای متعال می‌فرماید: «هُديً لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ» و ادامهٔ آیه (هدایتی است برای پرهیزکاران؛ کسانی که ایمان می‌آورند). ادامه در متن کامل
کوتاه سخن آنکه پرهیزگاران در میان دو هدایت جای دارند، چنان‌که کافران و منافقان در میان دو گمراهی واقع شده‌اند. ادامه در متن کامل
سپس از آنجا که هدایت دوم به وسیلهٔ قرآن است، هدایت نخست پیش از قرآن و به سبب سلامتِ فطرت حاصل می‌شود؛ زیرا فطرت هرگاه سالم بماند، ناگزیر هوشیار می‌شود و به فقر و نیازمندی خود به امری بیرون از ذات خویش گواهی می‌دهد. ادامه در متن کامل
از اینجا دانسته می‌شود: اوصافی که خدای پاک و منزه برای پرهیزگاران برشمرده، همان اموری است که فطرت سلیم به آن حکم می‌کند؛ و خداوند به آنان نوید داده که به‌زودی موهبتی را به ایشان ارزانی می‌دارد که آن را «هدایت» نامیده است. ادامه در متن کامل
و کلام خدای متعال: «وَ اللّٰهُ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الظّٰالِمِينَ» (صف: ۷؛ و خداوند مردم ستمگر را هدایت نمی‌کند)، و این سخن خدای متعال: «وَ اللّٰهُ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفٰاسِقِينَ» (صف: ۵؛ و خداوند مردم نافرمان را هدایت نمی‌کند)، و دیگر آیاتی از این دست. ادامه در متن کامل
بحث فلسفی) [روایی تکیه بر حقایق غیرحسی
تفسیر آیه‌های ۱ تا ۵ با هم
نخست این‌که همهٔ مقدماتی که در این دلیل به کار رفته، عقلی است نه حسی؛ بنابراین، این استدلال می‌خواهد با مقدماتی عقلی، بی‌اعتباریِ تکیه بر مقدمات عقلی را ثابت کند؛ در نتیجه، اگر این دلیل درست باشد، نادرستیِ خودش لازم می‌آید (چون اگر عقل نامعتبر باشد، این دلیلِ عقلی هم از اعتبار می‌افتد). ادامه در متن کامل
دوم این‌که شمارِ لغزش‌ها در حواس، از خطا و اشتباه در امور عقلی کمتر نیست؛ چنان‌که پژوهش‌های خودِ آنان دربارهٔ دیدنی‌ها و دیگر محسوسات نیز بر همین نکته گواهی می‌دهد. ادامه در متن کامل
سوم این‌که جدا کردنِ خطا از درست، در همهٔ ادراکات ناگزیر است؛ اما تجربه — که همان تکرارِ حس است — ابزار این جداسازی نیست، بلکه گزارهٔ تجربی، خود یکی از مقدماتِ استدلالی عقلی می‌شود که برای اثبات مطلوب به آن استناد می‌گردد. ادامه در متن کامل
چهارم این‌که گیرم همهٔ دانش‌های حسی در مقام عمل با تجربه تأیید شوند، اما روشن است که درستیِ خودِ تجربه با تجربه‌ای دیگر تا بی‌نهایت ثابت نمی‌شود، بلکه آگاهی از درستیِ آن از راهی غیر از راهِ حس به دست می‌آید؛ بنابراین، تکیه بر حس و تجربه، ناگزیر تکیه بر دانشِ عقلی است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۴۳ تا ۴۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/1/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «الم». بخشی از سخن دربارهٔ حروف مقطعه‌ای که در آغاز سوره‌ها آمده‌اند، به خواست خدا در آغاز سورهٔ شوری خواهد آمد؛ و همچنین سخن دربارهٔ معنای هدایت‌گریِ قرآن و معنای کتاب بودنِ آن در آنجا پی‌گرفته خواهد شد.