تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ کهف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهٰا » (هر دو باغ میوه و محصول خود را دادند...) تا پایان آیه. واژهٔ «أُکُل» (با دو ضمه) به معنای خوراکی است و مراد از میوه‌دادنِ هر دو باغ، بار دادنِ درختان انگور و نخل آن‌هاست.

و سخن خدای متعال: « وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً »؛ «ظلم» در اینجا به معنای کاستن و نقصان است، و ضمیر به «أُکُل» (محصول) برمی‌گردد؛ یعنی چیزی از محصولِ آن کم نکرد، بلکه هرچه در توان داشت بار داد. و عبارت « وَ فَجَّرْنٰا خِلاٰلَهُمٰا نَهَراً » (و از میان آن دو نهری روان ساختیم) بدین معناست که در وسط آن دو باغ، نهری از آب شکافتیم و جاری کردیم که آن‌ها را سیراب می‌کرد و نیازمندی‌شان به آب را با نزدیک‌ترین شیوه و بی‌هیچ زحمتی برطرف می‌ساخت.