تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ کهف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ إِنّٰا لاٰ نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلاً » (همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، ما پاداش کسی را که کردار نیکو داشته باشد تباه نمی‌کنیم)؛ این آیه پاداش مؤمنان را در برابر ایمان و عمل صالحشان بیان می‌کند. و اینکه فرمود: « إِنّٰا لاٰ نُضِيعُ » (ما ضایع نمی‌کنیم...) و نفرمود:

«و برای اینان چنین و چنان فراهم ساخته‌ایم»، برای آن است که نشان‌دهندهٔ عنایت ویژه به آنان و قدردانی از ایشان باشد.

و جملهٔ « إِنّٰا لاٰ نُضِيعُ » در جایگاه خبرِ «إنّ» قرار دارد، و این تعبیر در حقیقت از قبیل نهادنِ سبب به جای مسبَّب (آوردن علت به جای نتیجه) است؛ و در تقدیر چنین است: همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، پاداششان را به طور کامل خواهیم داد؛ زیرا آنان نیکوکارند و ما پاداش کسی را که کردار نیکو داشته باشد تباه نمی‌کنیم.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۷ تا ۳۱ با هم

این آیات بازگشت و عطف توجهی است به آنچه سخن پیش از داستان اصحاب کهف بدان ختم شده بود؛ یعنی به اوج رسیدنِ اندوه و تأسف پیامبر (ص) از این‌که مشرکان به کتابی که بر او نازل شده ایمان نمی‌آورند و دعوت حقش را رد می‌کنند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۸ تا ۳۱ با هم

بلکه وظیفهٔ آن حضرت این است که خود را همراه با آن مؤمنانِ تهیدستی شکیبا بدارد که پیوسته پروردگارشان را می‌خوانند، و به این کافرانِ غرق در نعمتی که به زیورهای زندگی دنیای نزد خود فخر می‌فروشند روی نیاورد؛ زیوری که به‌زودی سرزمینی خشک و بی‌گیاه خواهد شد. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۲۹ و ۳۰ با هم

و چون در آیه، کیفرْ پی‌آمدِ ستم به شمار آمده و سپس در برابرِ آن، پاداشْ مزدِ ایمان و کار شایسته دانسته شده است، درمی‌یابیم که ایمانِ برهنه از کردارِ شایسته هیچ پاداشی ندارد؛ بلکه چه بسا آیه این نکته را برساند که چنین ایمانی، خود از مصادیقِ ستم است.