تفسیر آیهٔ ۸۹ سورهٔ حجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و فرمودهٔ او: « وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ » (و بگو: من همان هشداردهندهٔ آشکارم)؛ یعنی من هیچ ادعایی ندارم جز اینکه هشداردهنده‌ام و شما را از عذاب خدای پاک و منزه بیم می‌دهم، و روشنگرم و آنچه را به بیانش نیاز دارید برایتان آشکار می‌سازم، و فراتر از این، چیزی از کار و تدبیر امور در دست من نیست.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸۸ و ۸۹ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « لاٰ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِليٰ مٰا مَتَّعْنٰا بِهِ أَزْوٰاجاً مِنْهُمْ إلي قوله - الْمُبِينُ » (به آنچه گروه‌هایی از آنان را از آن برخوردار ساخته‌ایم چشم مدوز... تا آنجا که می‌فرماید: آشکار). این دو آیه در مقام بیان همان «گذشت نیکو» هستند که پیش‌تر بدان فرمان داده شد، و به همین جهت سخن در قالب جمله‌ای ازسرگرفته (استئناف) آمده است.

پس این چهار امر — یعنی دل‌نبستن به آنچه از متاع زندگی دنیا در دست آنان است، اندوه‌نخوردن بر آنان هنگامی که کفر می‌ورزند و مسخره می‌کنند، گشودن بال مهر و فروتنی بر مؤمنان، و آشکار ساختن اینکه او تنها هشداردهنده‌ای آشکار است — همان «گذشتِ نیکو» (صفح جمیل) است که شایستهٔ پیامبر (ص) است؛ و اگر یکی از این چهار تا فروگذار می‌شد، سامان کار به هم می‌ریخت.