تفسیر آیهٔ ۸۳ سورهٔ حجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و کلام الهی که می‌فرماید: « فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَهُ مُصْبِحِينَ » (پس در بامدادان، صیحه [مرگبار] آنان را فرا گرفت)؛ یعنی همان بانگ عذاب که هلاکتشان در آن بود. پیش‌تر به تناسبِ همراه شدنِ احساس امنیت با صیحه در این دو آیه، با سخنِ آغازین این آیات که فرمود: « وَ أَنَّ عَذٰابِي هُوَ الْعَذٰابُ الْأَلِيمُ » (و این‌که عذاب من همان عذاب دردناک است)، اشاره شد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۰، ۸۲ و ۸۳ با هم

نظیر این اشاره و نکته‌پردازی، در پایان داستان اصحاب حجر در ادامهٔ سوره نیز آمده است؛ آنجا که سخن الهی: « وَ كٰانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبٰالِ بُيُوتاً آمِنِينَ » (و از کوه‌ها خانه‌هایی امن می‌تراشیدند؛ حجر: ۸۲) بی‌درنگ به « فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَهُ مُصْبِحِينَ » (پس به هنگام صبح، بانگ مرگبار آنان را فروگرفت؛ حجر: ۸۳) پیوسته است. همهٔ این‌ها برای آن است که معنای سخن خدای متعال در آغاز کلام روشن شود که فرمود: « وَ أَنَّ عَذٰابِي هُوَ الْعَذٰابُ الْأَلِيمُ » (و این‌که عذاب من همان عذاب دردناک است؛ حجر: ۵۰). پس این نکته را دریاب!