قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ
گفتند: «ما تو را به حق مژده دادیم؛ پس از نومیدان مباش.»
تفسیر آیهٔ ۵۵ سورهٔ حجر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۲، صفحهٔ ۱۸۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/15/55/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵۵ و ۵۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « قٰالُوا بَشَّرْنٰاكَ بِالْحَقِّ -إلي قوله -إِلاَّ الضّٰالُّونَ » (گفتند: ما تو را به حق مژده دادیم... مگر گمراهان [حجر: ۵۵-۵۶]). حرف «باء» در « بِالْحَقِّ » برای همراهی و مصاحبت است؛ یعنی مژدهٔ ما پیوسته با حق و جداییناپذیر از آن است، پس آن را با بعید شمردن پس مزن که در شمار ناامیدان از رحمت خدا درآیی. این سخن، پاسخ فرشتگان بود؛ و ابراهیم (ع) به شیوهٔ کنایه به آنان پاسخ داد و گفت: « وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَهِ رَبِّهِ إِلاَّ الضّٰالُّونَ » (و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش ناامید میشود؟). این پرسش، انکاری است؛ یعنی ناامیدی از رحمت پروردگار امری است که تنها به گمراهان اختصاص دارد و من گمراه نیستم، بنابراین پرسش من، پرسشِ فردی ناامید که کار را بعید میشمارد نیست.