تفسیر آیهٔ ۴۵ سورهٔ ابراهیم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ سَكَنْتُمْ فِي مَسٰاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ » (و در خانه‌های کسانی سکونت گزیدید که به خود ستم کردند...) تا پایان آیه، معطوف بر جایگاهِ « أَقْسَمْتُمْ » در آیهٔ پیشین است. و معنا چنین است: آیا در خانه‌ها و جایگاه‌های کسانی از امت‌های گذشته که به خود ستم کردند سکونت نگزیدید، در حالی که از دو راه برایتان روشن شد که این دعوت حق است و در صورت رد کردنش عذابی ریشه‌کن‌کننده در پی دارد؟ نخست از راه مشاهده و دیدنِ عینی؛ چراکه برایتان آشکار شد با آن ستمکارانی که در خانه‌هایشان ساکن شدید چه کردیم؛ و دوم از راه بیان و روشنگری؛ چراکه برای شما مَثَل‌ها زدیم و شما را از عذابی بنیان‌کن بیم دادیم که در پیِ انکار حق و رد کردن دعوت پیامبر می‌آید و ریشهٔ ستمکاران را برمی‌کَند.