وَيَٰقَوۡمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمۡۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
و ای قوم من! اگر آنان را برانم، چه کسی مرا در برابر [کیفر] خدا یاری خواهد داد؟ آیا پند نمی‌گیرید؟
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۲۸ تا ۳۱ با هم
از آنجا که دلیل‌آوری آنان بر حس و نفیِ امور فراتر از آن استوار بود و نخست از آن نتیجه گرفتند: دلیلی بر وجوب اطاعت و پیروی از او در دست نیست؛ سپس با پیشروی در ادعا، از این سخن فراتر رفتند و به استنتاج دلیلی بر واجب نبودنِ [پیروی]، بلکه بر لزومِ پیروی‌نکردن روی آوردند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ هود، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۰، صفحهٔ ۲۰۴ تا ۲۰۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/11/30/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
« وَ يٰا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللّٰهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ » (و ای قوم من، اگر آنان را طرد کنم، چه کسی مرا در برابر خدا یاری می‌کند؟) تا آخر؛ پس در این [بیانِ استوار] نیک بیندیش.
خدای متعال می‌فرماید: « وَ يٰا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللّٰهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَ فَلاٰ تَذَكَّرُونَ » (ای قوم من، اگر من آنان را طرد کنم، چه کسی مرا در برابر خدا یاری می‌کند؟ آیا پند نمی‌گیرید؟). واژهٔ «نصر» (یاری) در بردارندهٔ معنای بازداشتن یا نجات‌بخشیدن و مانند این‌هاست؛ و معنا چنین است: اگر آنان را برانم، چه کسی مرا از عذاب خدا بازمی‌دارد یا چه کسی مرا نجات می‌دهد؟ آیا متذکر نمی‌شوید که این کار، ستم است و خدای پاک و منزه دادِ ستمدیده را از ستمکار می‌ستاند و از او انتقام می‌گیرد؟ و عقل به‌روشنی حکم می‌کند که خدای پاک و منزه میان ستمکار و ستمدیده برابری نمی‌گذارد، و ستمکار را وا‌نمی‌گذارد که ستم کند بدون آن‌که او را در برابر ستمش با کیفری ناگوار مجازات کند و با آن، سوز سینهٔ ستمدیده را التیام بخشد؛ و خدا شکست‌ناپذیر و صاحب‌انتقام است.