تفسیر آیهٔ ۲۵ سورهٔ هود

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا نُوحاً إِليٰ قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ » (و به راستی نوح را به سوی قومش فرستادیم [که گفت:] من برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم). قرائت مشهور « إِنِّي » با کسرهٔ همزه است، با در تقدیر گرفتن فعل گفتار [یعنی: به تقدیر این‌که گفت: ...]؛ و «أَنِّي» نیز با فتحهٔ همزه و نزع خافض (حذف حرف اضافه) قرائت شده که تقدیرش «بِأَنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ» (به این‌که من برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم) می‌باشد. به هر روی، این جمله، یعنی سخن او که: « إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ » (من برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم)، بیانی اجمالی از رسالتی است که به خاطر آن فرستاده شد؛ چراکه تمام آنچه از جانب پروردگارش به قوم خود رساند و برای ابلاغش مأمور شد، هشداری آشکار بود؛ از این رو او خود هشداردهنده‌ای آشکار است.

بنابراین همان‌طور که اگر می‌گفت: «آنچه از سخنان به شما القا خواهم کرد هشداری آشکار است»، چکیده و بیان همهٔ پیام رسالتش با کوتاه‌ترین عبارت می‌بود، سخن او که فرمود: « إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ » (همانا من برای شما هشداردهنده‌ای آشکارم) نیز بیان اجمالیِ همان حقیقت است؛ با این افزوده که شأن و ویژگی خود را هم روشن می‌سازد که او فرستاده‌ای از جانب خدا به‌سوی آنان است تا ایشان را از عذاب الهی بیم دهد، و در این میان هیچ اختیاری فراتر از واسطه‌بودن و رساندن پیام ندارد.