نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ
آتش برافروختهٔ خداست،
تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ همزه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۵۹ تا ۳۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/104/6/
نار الله الموقدة
نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ
آتش برافروختهٔ خداست،
تفسیر آیهٔ ۶ سورهٔ همزه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۵۹ تا ۳۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/104/6/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۶ و ۷ با هم
خدای متعال میفرماید: « نٰارُ اللّٰهِ الْمُوقَدَهُ الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَي الْأَفْئِدَهِ » (آتش برافروختهٔ خدا، که بر دلها اشراف مییابد و چیره میشود). «إیقادِ آتش» به معنای شعلهور ساختن آن است، و «اطلاع» و «طلوع بر چیزی» به معنای اشراف یافتن و پدیدار شدن است. «أفئده» جمع «فؤاد» به معنای قلب است، و مقصود از آن در قرآن، کانون درک و اندیشهٔ انسان یعنی همان نفس انسانی است.