وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ
و نیازمندِ خواهنده را از خود مران (و با تندی بانگ مزن).
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۶ تا ۱۱ با هم
و این سه آیه، بر پایهٔ آن سه آیهٔ پیشین که نعمتهای خدای متعال بر او را یادآوری میکرد فرع شدهاند؛ گویی فرموده است: تو خود ذلت و شکستگیِ یتیم را چشیدی، پس با خوار شمردن یتیم در جان یا مالش، بر او چیره و ستمگر مشو؛ و تلخیِ نیازِ گمگشته به هدایت و نیازمند به بینیازی را یافتی، پس درخواستکنندهای را که از تو رفع نیازش به هدایت یا معاش را میخواهد، با تندی مران؛ و یافتی که هرچه نزد توست نعمتی است که پروردگارت از سر جود، کَرَم و رحمتش به تو ارزانی داشته است، پس با بازگو کردنِ نعمتش شکر بگزار و آن را مپوشان. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ ضحی، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/93/10/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ أَمَّا السّٰائِلَ فَلاٰ تَنْهَرْ » (و بر سائل بانگ مزن و او را با خشونت مران). «نهر» راندن و بازداشتنِ با تندی و درشتی است.