وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ
و قطعاً به‌زودی خشنود خواهد شد.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۲۱ با هم
پس آیه از نظر مفهوم و دلالت، عام و فراگیر است نه خاص؛ و شاهد بر این عمومیت، توصیفِ «أتقَی» با عبارت « اَلَّذِي يُؤْتِي مٰالَهُ » (همان که مالش را می‌بخشد...) است که وصفی عام به شمار می‌رود، و همچنین توصیف‌های پس از آن نیز عمومی هستند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیه‌های ۲۰ و ۲۱ با هم
یادکردن از دو صفت «الرَّب» (پروردگار) و «الأعلَی» (والامرتبه)، اشاره به این دارد که پاداشِ عطا شده به او، پرنعمت‌ترین و والاترین پاداش‌هاست، و این با مقام ربوبیت و والاییِ خدای متعال کمال تناسب را دارد. از همین‌جا وجهِ التفات (تغییر سیاق کلام) در آیهٔ پیشین آشکار می‌شود، در این سخن که:
تفسیر آیهٔ ۲۱ سورهٔ لیل، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۳۰۶ تا ۳۰۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/92/21/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ لَسَوْفَ يَرْضيٰ »؛ یعنی و بی‌گمان این انسان پرهیزگار، از پاداش فراوان و جزای نیکو و زیبایی که پروردگار والایش به او می‌بخشد، به‌زودی خشنود خواهد شد.