تفسیر آیهٔ ۹ سورهٔ بلد

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۰ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ وَ لِسٰاناً وَ شَفَتَيْنِ وَ هَدَيْنٰاهُ النَّجْدَيْنِ » (آیا برای او دو چشم نیافریدیم، و زبانی و دو لب، و دو راهِ آشکار را به او ننمودیم؟). «نجد» به معنای راه بلند و برآمده است، و مراد از «نجدین» (دو راه) راه خیر و راه شر است. نامیدن این دو به «نجدین» از آن روست که پیمودن هر یک از آن‌ها با کوشش و رنج همراه است. برخی نیز آن دو را به دو پستان مادر تفسیر کرده‌اند که برداشتی دور از ذهن است.

تفسیر آیه‌های ۸ و ۹ با هم

و سخن خدای متعال: « أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ » (آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟) یعنی در پیکرش ابزاری نهادیم که با آن ببیند و بدین‌گونه به دیدنی‌ها با همهٔ گستردگی‌شان آگاهی یابد؛ و سخن او: « وَ لِسٰاناً وَ شَفَتَيْنِ » (و زبانی و دو لب؟) یعنی آیا برای او زبان و دو لب قرار ندادیم تا به کمک آن‌ها سخن بگوید و دانشی را که در نهانِ خاطر دارد بنمایاند، و دیگری نیز از این راه به اموری که از چشم پنهان است پی ببرد؟

تفسیر آیه‌های ۷ تا ۱۰ با هم

و در این سه آیه، دلیلی بر ردّ این پندار آمده که می‌فرماید: « أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ » (آیا می‌پندارد که هیچ‌کس او را ندیده است؟)؛ یعنی بر این حقیقت که خدای متعال کارهای بندگانش را می‌بیند، از وجوه و نیات اعمال در باطنِ آنان آگاه است، و خیر را از شر و کار نیک را از گناه بازمی‌شناسد. ادامه در متن کامل

چکیدهٔ این دلیل آن است که خدای پاک و منزه همان کسی است که دیدنی‌ها را به‌وسیلهٔ چشمانِ انسان به او می‌شناساند؛ پس چگونه می‌توان تصور کرد او چیزی را به انسان بشناساند در حالی که خود آن را نمی‌شناسد؟ ادامه در متن کامل