تفسیر آیهٔ ۱۸ سورهٔ فجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « وَ لاٰ تَحَاضُّونَ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (و یکدیگر را بر خوراک دادن به بینوا ترغیب نمی‌کنید) در اصل «و لا تتحاضّون» است، و آن برانگیختن و سفارشِ یکدیگر به صدقه دادن به مسکینانِ بی‌چیز است؛ و سرچشمهٔ آن مال‌دوستی است، چنان‌که در آیهٔ بعد می‌فرماید: « وَ تُحِبُّونَ الْمٰالَ » (و مال را دوست می‌دارید...).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۷ و ۱۸ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « كَلاّٰ بَلْ لاٰ تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ وَ لاٰ تَحَاضُّونَ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (هرگز چنین نیست! بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید و یکدیگر را بر خوراک دادن به بینوا ترغیب نمی‌کنید)؛ این سخن، پاسخی بازدارنده و ردکننده به پندار آنان است که می‌گفتند:

کرامت و ارجمندی فقط در توانگری و برخورداری از نعمت‌هاست، و در تهیدستی و نداری، خواری و زبونی نهفته است. معنای آیه این است که هرگز چنان نیست که می‌گویید؛ بلکه هم نعمت‌بخشیدنِ خدای متعال و هم دریغ‌داشتن از آن، همه و همه آزمون و امتحانی است که بندگیِ انسان با آن سنجیده می‌شود.