تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ غاشیه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « تَصْليٰ نٰاراً حٰامِيَهً »؛ یعنی در آتشی که در نهایت گرما و سوزانندگی است درمی‌آیند و ملازم آن می‌شوند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۳ و ۴ با هم

در کتاب «مجمع‌البیان» آمده است که ابوعبدالله (امام صادق) علیه‌السلام فرمود: «كُلُّ نَاصِبٍ وَ إِنْ تَعَبَّدَ وَ اجْتَهَدَ يَصِيرُ إِلَى هَذِهِ الْآيَةِ- « عٰامِلَهٌ نٰاصِبَهٌ تَصْليٰ نٰاراً حٰامِيَهً »» (هر ناصبی [دشمن اهل‌بیت]، هرچند اهل عبادت و کوشا در عمل باشد، سرانجامش به مصداق این آیه می‌انجامد: «تلاش کرده و خسته شده، به آتشی سوزان درمی‌آید»).

می‌گویم: صدوق نیز آن را در کتاب «ثواب‌الأعمال» به‌صورت مسند (با ذکر سلسلهٔ راویان) روایت کرده و عبارتش چنین است: «كُلُّ نَاصِبٍ وَ إِنْ تَعَبَّدَ وَ اجْتَهَدَ يَصِيرُ إِلَى هَذِهِ الْغَايَةِ « عٰامِلَهٌ نٰاصِبَهٌ تَصْليٰ نٰاراً حٰامِيَهً »» (هر ناصبی، هرچند اهل عبادت و کوشا در عمل باشد، سرانجامش به این فرجام می‌رسد: «تلاش کرده و خسته شده، به آتشی سوزان درمی‌آید»).