تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ اعلی

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَجَعَلَهُ غُثٰاءً أَحْويٰ »؛ «غُثاء» خاشاک و گیاهانی است که سیلاب به کناره‌های دره می‌افکند، و مراد در اینجا ـ چنان‌که گفته‌اند ـ گیاه خشکیده است، و «أحوى» یعنی سیاه‌رنگ.

بحث روایی

« غُثٰاءً أَحْويٰ » (سپس آن را خاشاکی خشک و تیره ساخت) فرمود: گیاه پس از رشد و نموّ، خشک و خرد می‌شود و رو به سیاهی می‌نهد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲ تا ۵ با هم

این آیه تا پایان چهار آیه، تدبیر الهی را توصیف می‌کند و برهانی بر ربوبیتِ مطلقِ خدای متعال است. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۴ و ۵ با هم

رویاندن چراگاه برای تغذیهٔ حیوانات و سپس تبدیل آن به گیاهی خشکیده و سیاه‌فام، از مصادیق تدبیر پروردگارانه و نشانه‌های آن است؛ همان‌گونه که آفرینش، متناسب‌سازی، اندازه‌گذاری و هدایت نیز چنین هستند.