ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ
همان آتشِ شعلهور با هیزم فراوان،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۴ تا ۸ با هم
پس برای آنان گودالی کَند و در آن هیزم جمع کرد و آتش افروخت؛ پس گروهی از آنان با آتش سوزانده شدند و گروهی با شمشیر کشته شدند و با آنان به هر شکل ممکن مُثله کرد (اعضای بدنشان را برید). ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۵ سورهٔ بروج، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۵۱ تا ۲۵۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/85/5/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « اَلنّٰارِ ذٰاتِ الْوَقُودِ » (همان آتشِ پرمایه و شعلهور). این عبارت بدل از «الأخدود» (گودال) است، و «وقود» چیزی مانند هیزم و غیر آن است که آتش با آن برافروخته میشود. توصیفِ آتش به «ذَاتِ الْوَقُودِ»، به هولناکی و بزرگیِ این آتش و شدّتِ شعلهوری و زبانهکشیدنش اشاره دارد.