تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ انشقاق

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّهُ كٰانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُوراً » (چرا که او در میان خانواده‌اش شادمان بود)؛ بهره‌مندی از کالای دنیا او را شاد می‌کرد، جانش مجذوب زیور آن می‌شد و همین امر، کارِ آخرت را از یادش می‌برد. و خدای متعال شادیِ انسان را به آنچه از خیر دنیا به او می‌رسد نکوهش کرده و آن را شادمانیِ ناحق نامیده است؛ چنان‌که خدای متعال پس از یادکرد آتش و عذاب آن می‌فرماید: «ذٰلِكُمْ بِمٰا كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِمٰا كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ» (غافر: ۷۵؛ این به سزای آن است که در زمین به ناحق شادی می‌کردید و سرمستانه به خود می‌نازیدید).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۷ تا ۱۵ با هم

همچنین از مجموع این نه آیه برمی‌آید که دادن کارنامه‌ها و گشوده شدن نامه‌های اعمال پیش از حسابرسی است؛ همان‌طور که این سخن خدای متعال نیز بر آن دلالت دارد: «وَ كُلَّ إِنسٰانٍ أَلْزَمْنٰاهُ طٰائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيٰامَهِ كِتٰاباً يَلْقٰاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ كِتٰابَكَ كَفيٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً» (… ادامه در متن کامل

سپس، چنان‌که می‌بینی، آیاتْ دادن کارنامه از پشت سر را ویژهٔ کافران قرار می‌دهد؛ از این رو سخن دربارهٔ گنهکارانِ مؤمن از اهل گناهان کبیره به میان می‌آید؛ همان کسانی که به دوزخ می‌روند، مدتی در آن می‌مانند و سپس بر پایهٔ روایاتِ هر دو مذهب (شیعه و اهل سنت) با شفاعت از آن بیرون می‌آیند. ادامه در متن کامل