تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ انشقاق

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً » (به زودی هلاکت را فریاد می‌زند). «ثبور» مانند «ویل»، به معنای هلاکت است و ثبور خواندنِ آنان، همان گفتنِ «وا ثبوراه» (ای وای بر هلاکت من!) است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۷ تا ۱۵ با هم

همچنین از مجموع این نه آیه برمی‌آید که دادن کارنامه‌ها و گشوده شدن نامه‌های اعمال پیش از حسابرسی است؛ همان‌طور که این سخن خدای متعال نیز بر آن دلالت دارد: «وَ كُلَّ إِنسٰانٍ أَلْزَمْنٰاهُ طٰائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيٰامَهِ كِتٰاباً يَلْقٰاهُ مَنْشُوراً اقْرَأْ كِتٰابَكَ كَفيٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً» (… ادامه در متن کامل

سپس، چنان‌که می‌بینی، آیاتْ دادن کارنامه از پشت سر را ویژهٔ کافران قرار می‌دهد؛ از این رو سخن دربارهٔ گنهکارانِ مؤمن از اهل گناهان کبیره به میان می‌آید؛ همان کسانی که به دوزخ می‌روند، مدتی در آن می‌مانند و سپس بر پایهٔ روایاتِ هر دو مذهب (شیعه و اهل سنت) با شفاعت از آن بیرون می‌آیند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۷، ۸، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ با هم

اما این سخن پذیرفته نیست؛ زیرا ظاهر آیات قرآن—اگر نگوییم صریحِ آن‌ها—نشان می‌دهد که ورود به بهشت یا دوزخ پیامدِ داوری الهی است؛ داوری نیز در پی حسابرسی انجام می‌گیرد و حسابرسی هم پس از دادن نامه‌های اعمال و گشودن کارنامه‌ها رخ می‌دهد. ادامه در متن کامل