أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ
آیا اینان گمان ندارند که حتماً برانگیخته می‌شوند،
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۴ و ۵ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « أَ لاٰ يَظُنُّ أُولٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ »؛ استفهام برای انکار و اظهار شگفتی است و «ظن» به همان معنای شناخته‌شده‌اش (گمان) است. اشاره به کم‌فروشان با واژهٔ «أولئك» که برای اشاره به دور وضع شده، برای نشان دادن دوری آنان از رحمت خداست، و «روز بزرگ» همان روز قیامت است که در آن به سزای عملشان می‌رسند.
و اینکه به گمان و پندار برانگیخته شدن بسنده شده است — با آنکه باور علمی و قطعی به معاد واجب است — از این روست که صَرفِ احتمال خطر و ضرر در کاری، پرهیز از آن و دوری از ارتکابش را لازم می‌سازد، هرچند یقینی در کار نباشد. بنابراین، گمان به رستاخیز در روزی بزرگ که خدا در آن مردم را به کیفر دستاوردشان مؤاخذه می‌کند، خودبه‌خود باید آنان را از ارتکاب این گناه بزرگ که عذاب دردناک در پی دارد بازدارد.
تفسیر آیهٔ ۴ سورهٔ مطففین، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۳۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/83/4/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و گفته شده است: «ظن» در این آیه به معنای علم و یقین است.