تفسیر آیهٔ ۳۱ سورهٔ مطففین

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِليٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ »؛ (و هنگامی که نزد کسان خود بازمی‌گشتند، شادمان و سرمست بازمی‌گشتند). واژهٔ «فَكِه» (با فتح فاء و کسر کاف) به معنای فرد شادمان، سرمست و خودپسند است؛ و معنا چنین است: هنگامی که از خنده‌ها و چشمک‌زدن‌های تمسخرآمیز خود فارغ شده و به سوی کسان خویش بازمی‌گشتند، از کاری که انجام داده بودند لذت می‌بردند و شادمان برمی‌گشتند. یا اینکه «فَكِهِينَ» از ریشهٔ «فُكاهَة» به معنای سخنان شوخ‌طبعانه و هم‌صحبتیِ دوستانه است، و معنا این می‌شود: بازمی‌گشتند در حالی که ماجرای تمسخر مؤمنان را برای شوخی و سرگرمی برای خانواده‌شان بازگو می‌کردند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۲۹ تا ۳۱ با هم

و در تفسیر قمی، ذیل عبارت « إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا -إلي قوله- فَكِهِينَ » (کسانی که جرم کردند... تا این سخن که: شادمان و سرمست) آمده است: فرمود: مسخره می‌کردند.