إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ
این [کتاب] جز پند و یادآوری برای جهانیان نیست؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۶ و ۲۷ با هم
استفهام در این آیه توبیخی (پرسش برای سرزنش) است و معنایش این است: حال که ماجرا چنین است، پس به کجا میروید و حق را پشت سر میاندازید؟ خدای متعال میفرماید: « إِنْ هُوَ إِلاّٰ ذِكْرٌ لِلْعٰالَمِينَ » (این قرآن جز پندی برای جهانیان نیست)؛ یعنی مایهٔ یادآوری برای همه گروههای مردم است، هر که میخواهند باشند، تا به وسیلهٔ آن بتوانند به حق بینا شوند. پیشتر در آیاتِ مشابه، توضیحاتی درباره آن گذشت.
تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ تکویر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۲۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/81/27/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
نتیجه این بیان آن است که قرآن کتاب هدایتی است که هر کس بخواهد بر حق استقامت ورزد، با آن هدایت مییابد؛ و این همان سخن پروردگار است که میفرماید: « إِنْ هُوَ إِلاّٰ ذِكْرٌ لِلْعٰالَمِينَ » (این قرآن جز پندی برای جهانیان نیست...).