تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ نازعات

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَأَرٰاهُ الْآيَهَ الْكُبْريٰ » (پس آن معجزهٔ بزرگ‌تر را به او نشان داد). حرف «فاء» در اینجا فصیحه است (حرف ربطی که از رخدادهای ناگفتهٔ پیشین خبر می‌دهد) و در کلام، حذف و تقدیری صورت گرفته است؛ یعنی در اصل چنین بوده: «موسی نزد او آمد و او را [به خدا] دعوت کرد، سپس معجزه را به او نشان داد...» تا پایان آیه.

مراد از معجزهٔ بزرگ‌تر (آیهٔ کبرا)، چنان‌که از تفصیل داستان برمی‌آید، همان معجزهٔ عصا است. و برخی گفته‌اند: مقصود از آن، مجموعهٔ معجزاتی است که موسی به فرعون و بزرگان قومش نشان داد؛ ولی این سخن بعید است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۵ تا ۲۶ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « هَلْ أَتٰاكَ حَدِيثُ مُوسيٰ » (آیا داستان موسی به تو رسیده است؟). ادامه در متن کامل

در این داستان، برای مشرکانی که رستاخیز را انکار می‌کردند و این انکار را دستاویزی برای رد کردن دعوت دینی ساخته بودند، پند و هشداری است؛ زیرا اگر معاد در کار نباشد، تشریع دین و احکام الهی معنایی نخواهد داشت. ادامه در متن کامل

گذشته از همهٔ این‌ها، در این داستان برهانی بر وقوع رستاخیز و پاداش و کیفر وجود دارد؛ چرا که هلاکت فرعون و لشکریانش با آن نابودی هولناک، دلیلی روشن بر حقانیت رسالت موسی از سوی خدا به سوی مردم است. ادامه در متن کامل