أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا
چه برای زندگان و چه مردگان؟
تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۳ تا ۱۵۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/26/
أحياء وأموتا
أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا
چه برای زندگان و چه مردگان؟
تفسیر آیهٔ ۲۶ سورهٔ مرسلات، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۵۳ تا ۱۵۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/77/26/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۵ تا ۲۷ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفٰاتاً أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً -إلي قوله- فُرٰاتاً » (آیا زمین را دربرگیرنده نگردانیدیم، هم برای زندگان و هم برای مردگان؟ ... تا آنجا که: و آبی گوارا به شما نوشانیدیم). «کَفْت» و «کِفات» به معنای در بر گرفتن و گرد آوردن است؛ یعنی آیا زمین را دربرگیرندهای قرار ندادیم که بندگان را، چه زنده باشند و چه مرده، در خود گرد آورد؟ و گفته شده: «کِفات» جمعِ «کِفْت» به معنای ظرف است؛ یعنی آیا زمین را ظرفهایی قرار ندادیم که زندگان و مردگان را گرد هم میآورد؟
دربارهٔ دلیل بودنِ این آیات نیز بیانی نظیر آنچه در آیات پیشین گذشت جاری است.
بحث روایی
تفسیر آیههای ۲۵ و ۲۶ با هم
و در همان کتاب آمده است: دربارهٔ سخن خدای متعال: « أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفٰاتاً أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً » فرمود: کِفات به معنای مسکنها و جایگاههاست.
و گفت: امیرالمؤمنین (ع) هنگام بازگشت از صفین به گورستانها نگریست و فرمود: اینها کفاتِ مردگان است؛ یعنی مسکنها و جایگاههای آنان. سپس به خانههای کوفه نگریست و فرمود: اینها کفاتِ زندگان است. آنگاه سخن خدای متعال را تلاوت فرمود: « أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفٰاتاً أَحْيٰاءً وَ أَمْوٰاتاً ».
میگویم: در کتاب معانی [الأخبار] به سند خود از حماد از امام صادق (ع) روایت شده است که آن حضرت به گورستانها نگریست... و مانند حدیث پیشین را ذکر کرد.