سورهٔ ۷۶ · جلد ۲۰ المیزان

تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ دهر

قواريرا من فضة قدروها تقديرا

سورهٔ ۷۶ · آیهٔ ۱۶

قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا

بلورهایی از جنس نقره، که آن‌ها را به اندازه‌ای دقیق و متناسب سنجیده‌اند.

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قَوٰارِيرَا مِنْ فِضَّهٍ قَدَّرُوهٰا تَقْدِيراً » (جام‌های بلورینی از نقره که اندازه‌اش را کاملاً سنجیده‌اند). «قَوٰارِيرَا» بدل از «قواریر» در آیهٔ پیشین است. و این‌که این آبگینه‌ها از جنس نقره شمرده شده‌اند، بر پایهٔ تشبیه بلیغ است؛ یعنی در پاکی و درخشندگی همانند نقره‌اند، هرچند در واقع از جنس نقره نباشند؛ چنین گفته‌اند. این احتمال نیز داده شده که با حذف مضاف باشد و در اصل «مِن صفاء الفضّة» (از درخشندگی و شفافیتِ نقره) بوده است.

ضمیر فاعل در « قَدَّرُوهٰا » به «ابرار» (نیکوکاران) برمی‌گردد و منظور از اندازه‌گیریِ ظرف‌ها و جام‌ها توسط آنان این است که اندازهٔ آن ظروف درست همان مقداری است که خود می‌خواهند و به اندازه‌ای است که سیرابشان می‌کند، بی‌آنکه کم یا زیاد باشد؛ همان‌گونه که خدای متعال می‌فرماید: «لَهُمْ مٰا يَشٰاؤُنَ فِيهٰا» (ق: ۳۵؛ هر چه بخواهند در آنجا برایشان هست) و پیش‌تر نیز فرموده بود: « يُفَجِّرُونَهٰا تَفْجِيراً » (انسان: ۶؛ به دلخواه خویش آن را روان می‌سازند).

همچنین احتمال دارد ضمیر به خدمتکاران و ساقیانی برگردد که از عبارت « يُطٰافُ عَلَيْهِمْ » فهمیده می‌شود؛ در این صورت مقصود از اندازه‌گیریِ جام‌ها توسط آنان این است که خدمتکاران، ظروف را درست به همان اندازه که نیکوکاران خواسته‌اند و همراه با همان نوشیدنی دلخواه‌شان و به قدر میل و اشتهاشان نزد آنان می‌آورند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱ تا ۲۲ با هم

«نخستین سوره‌ای که در مکه بر او نازل شد، فاتحة الکتاب بود، سپس سورهٔ اقرأ باسم ربک (علق)، سپس سورهٔ ن (قلم)...» تا آنجا که فرمود: «و نخستین سوره‌ای که در مدینه نازل شد، سورهٔ بقره بود، سپس انفال، سپس آل‌عمران، سپس احزاب، سپس ممتحنه، سپس نساء، سپس إذا زلزلت (زلزال)، سپس حدید، سپس سورهٔ محمد، سپس رعد، سپس سورهٔ رحمن و سپس سورهٔ هل أتی (انسان)...» تا پایان حدیث. ادامه در متن کامل

و در همان کتاب [مجمع‌البیان] از ابوحمزهٔ ثمالی در تفسیرش روایت شده که گفت: حسن بن حسن، ابوعبدالله بن حسن، برایم روایت کرد که این سوره مدنی است و تمام آن دربارهٔ علی و فاطمه نازل شده است. ادامه در متن کامل

و در تفسیر قمی، از پدرش، از عبدالله بن میمون، از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: نزد فاطمه (ع) مقداری جو بود که با آن عصیده (نوعی خوراک از آرد جو و روغن) درست کردند. ادامه در متن کامل

می‌گویم: داستان چنان‌که می‌بینی در این روایت خلاصه شده است. این ماجرا را بحرانی در «غایة المرام» با سند از شیخ مفید در «الاختصاص»، و از ابن‌بابویه در «الأمالی» با سندش از مجاهد از ابن‌عباس، و با سندش از سلمة بن خالد از امام باقر (ع)، و از محمد بن عباس بن ماهیار در تفسیرش با سندش از ابوکثیر زبیری از عبدالله بن عباس روایت کرده است؛ و در «المناقب» آمده است که این داستان از اصبغ بن نباته نیز روایت شده است. ادامه در متن کامل

و در کتاب «الاحتجاج» از امام علی (ع) در حدیثی آمده است که پس از درگذشت عمر بن خطاب به حاضران فرمود: ادامه در متن کامل

«شما را به خدا سوگند می‌دهم، آیا در میان شما جز من کسی هست که آیهٔ « إِنَّ الْأَبْرٰارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كٰانَ مِزٰاجُهٰا كٰافُوراً » (بی‌گمان نیکوکاران از جامی می‌نوشند که آمیزهٔ آن کافور است) تا پایان سوره دربارهٔ او و فرزندانش نازل شده باشد؟» گفتند: «نه.» ادامه در متن کامل

و در کتاب «الخصال» در احتجاج علی (ع) بر ابوبکر آمده است که فرمود: «تو را به خدا سوگند می‌دهم، آیا صاحب و مصداق آیهٔ « يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخٰافُونَ يَوْماً كٰانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً » (به نذر وفا می‌کنند و از روزی که شرّ و گزندش فراگیر است می‌ترسند) من هستم یا تو؟» او گفت: «بلکه تو هستی.» ادامه در متن کامل

و در کتاب «الدر المنثور» آمده است که طبرانی، ابن‌مردویه و ابن‌عساکر از ابن‌عمر روایت کرده‌اند که گفت: مردی از حبشه نزد پیامبر خدا (ص) آمد. ادامه در متن کامل

«ای پیامبر خدا، شما از نظر رنگ پوست، چهره و مقام پیامبری بر ما برتری داده شده‌اید. ادامه در متن کامل

آن مرد حبشی گفت: «آیا چشمان من نیز در بهشت همان چیزهایی را می‌بیند که چشمان شما می‌بیند؟» فرمود: «آری.» پس او دگرگون شد و ناله کرد تا آنکه جان داد. ادامه در متن کامل

و در همان کتاب [الدر المنثور] آمده است که احمد در کتاب «الزهد» از محمد بن مطرف روایت کرده که گفت: فردی مورد اعتماد برایم بازگو کرد که مردی سیاه‌پوست از پیامبر (ص) دربارهٔ تسبیح و تهلیل (ذکر سبحان‌الله و لااله‌الاالله) می‌پرسید. ادامه در متن کامل

و در همان کتاب آمده است که ابن‌وهب از ابن‌زید روایت کرده که پیامبر خدا (ص) این سوره، «هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ» را در حالی که بر او نازل شده بود و مردی سیاه‌پوست نزدش بود تلاوت فرمود. ادامه در متن کامل

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ دهر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۲۹ تا ۱۳۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/76/16/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی