تفسیر آیهٔ ۸ سورهٔ مدثر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَإِذٰا نُقِرَ فِي النّٰاقُورِ ». «نَقْر» به معنای کوبیدن است و «ناقور» چیزی است که برای ایجاد صدا در آن می‌دمند یا بر آن می‌کوبند (مانند صور و شیپور). دمیدن در ناقور، درست مانند دمیدن در صور، کنایه از برانگیختن مردگان و حاضر ساختنِ آنان برای داوری نهایی در روز قیامت است. این جمله، جمله‌ای شرطی است که جوابِ آن عبارتِ «فَذٰلِكَ...» تا آخر آیه است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۳۱ با هم

در این آیات، هشداری سخت و تهدیدی کوبنده به طعنه‌زنندگان بر قرآن آمده است؛ همان کسانی که به آن تهمت جادو زدند و برخی از حقایقِ بیان‌شده در آن را به بادِ مسخره گرفتند. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۰ با هم

در تفسیر کشاف آمده است: «اگر بپرسی: کلمهٔ «إذا» (هنگامی که) به چه عاملی منصوب شده است، و چگونه درست است که «يَوْمَئِذٍ» ظرفِ زمان برای «يَوْمٌ عَسِيرٌ» باشد؟ پاسخ می‌دهم: «إذا» به‌واسطهٔ معنایی که جزای شرط بر آن دلالت دارد منصوب شده است؛ زیرا معنا چنین است: هنگامی که در صور دمیده شود، کار بر کافران سخت می‌گردد. و آنچه جایز ساخته است که «يَوْمَئِذٍ» ظرفِ زمان برای «يَوْمٌ عَسِيرٌ» قرار گیرد، این است که معنای عبارت چنین می‌شود: آن هنگام که در صور دمیده می‌شود، زمانِ فرارسیدنِ روزی دشوار است؛ چرا که روز قیامت همان هنگامِ دمیده‌شدن در صور فرا می‌رسد و واقع می‌شود.» پایان سخن کشاف.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۱۱ با هم

در تفسیر قمی دربارهٔ سخن خدای متعال: « فَإِذٰا نُقِرَ فِي النّٰاقُورِ -إلي قوله- وَحِيداً » آمده است: این آیات دربارهٔ ولید بن مغیره نازل شد؛ او پیرمردی کهن‌سال و باتجربه از زیرکانِ عرب بود و از مسخره‌کنندگان پیامبر خدا (ص) به شمار می‌رفت. ادامه در متن کامل