تفسیر آیهٔ ۸ سورهٔ معارج

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « يَوْمَ تَكُونُ السَّمٰاءُ كَالْمُهْلِ » (روزی که آسمان چون فلز گداخته شود). «مُهل» فلزاتِ ذوب‌شده مانند مس، طلا و غیر آن‌هاست؛ و گفته شده است: دُردِ روغن (روغنِ زیتونِ ته‌نشین‌شده) است، و گفته شده است: ته‌نشستِ قطران (رسوبِ ناخالصِ آن) است [یادداشت منبع: ۱) یعنی ناخالص و نامرغوبِ آن].

این ظرف (قید زمانِ «یوم»)، بنا بر آنچه سیاق می‌فهماند، به واژهٔ « وٰاقِعٍ » [در آیهٔ ۱] متعلق است.

بحث روایی

و در تفسیر قمی، دربارهٔ این‌که خدای متعال می‌فرماید: « يَوْمَ تَكُونُ السَّمٰاءُ كَالْمُهْلِ » (روزی که آسمان چون فلز گداخته شود)، آمده است: «الرصاص الذائب و النحاس كذلك تذوب السماء» (سربِ گداخته و مس است؛ آسمان نیز این‌چنین ذوب می‌شود).