وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
و کسانی که بر نمازهای خود مراقبت و محافظت دارند؛
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بحث روایی
تفسیر آیههای ۲۳ و ۳۴ با هم
و در «کافی» به سند خود از فضیل بن یسار روایت کرده است که گفت: از امام باقر (ع) دربارهٔ سخن خدای عز و جل: « وَ الَّذِينَ هُمْ عَليٰ صَلاٰتِهِمْ يُحٰافِظُونَ » (و کسانی که بر نمازشان مراقبت دارند) پرسیدم؛ فرمود: مقصود نماز واجب است. گفتم: « اَلَّذِينَ هُمْ عَليٰ صَلاٰتِهِمْ دٰائِمُونَ » (کسانی که بر نمازشان مداومت میورزند) چیست؟ فرمود: مقصود نماز نافله است.
تفسیر آیهٔ ۳۴ سورهٔ معارج، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۱۷ تا ۱۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/70/34/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ الَّذِينَ هُمْ عَليٰ صَلاٰتِهِمْ يُحٰافِظُونَ » (و کسانی که بر نمازشان مواظبت دارند)؛ مراد از محافظت بر نماز، رعایت ویژگیهای کمال آن بر پایهای است که شریعت بدان فراخوانده است.
گفته شده است: محافظت بر نماز، غیر از مداومت بر آن است؛ زیرا مداومت، به اصلِ انجام نماز برمیگردد و محافظت، به کیفیت و چگونگیِ آن؛ بنابراین، یادکردِ محافظت بر نماز پس از یادکردِ مداومت بر آن، تکرار به شمار نمیرود.
بحث روایی
و در «مجمعالبیان» دربارهٔ فرمودهٔ خدای متعال: « وَ الَّذِينَ هُمْ عَليٰ صَلاٰتِهِمْ يُحٰافِظُونَ » (و کسانی که بر نمازشان مراقبت مینمایند) آمده است:
محمد بن فضیل روایت کرده است از امام ابوالحسن (ع) که فرمود: آنان از شیعیان ما و بهپادارندگانِ پنجاه نماز هستند.
میگویم: شاید این سخن بر پایهی روایتی باشد که از اهلبیت (ع) رسیده است که تشریعِ نافلههای روزانه برای کامل کردن نمازهای واجب است.