تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ معارج

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

« نَزّٰاعَهً لِلشَّويٰ » یعنی ویژگی‌اش سوزاندن اندام‌ها و کندن آن‌هاست و اثرش در کسی که عذابش می‌کند، باطل نمی‌شود.

بحث روایی

و در همان کتاب، دربارهٔ این‌که خدای متعال می‌فرماید: « نَزّٰاعَهً لِلشَّويٰ » (پوست سر و اندام را به‌شدت برکننده است)، آمده است: «تنزع عينه و تسود وجهه» (چشمش را برمی‌کَند و چهره‌اش را سیاه می‌سازد).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۵ تا ۱۸ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « كَلاّٰ إِنَّهٰا لَظيٰ نَزّٰاعَهً لِلشَّويٰ تَدْعُوا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلّٰي وَ جَمَعَ فَأَوْعيٰ » (هرگز چنین نیست! ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۵ و ۱۶ با هم

بنابراین فرمودهٔ خدا: « كَلاّٰ » ردع و بازداشتنِ آرزوی او برای نجات از عذاب به وسیلهٔ فدیه است، و این بازداشتن با فرمودهٔ بعد یعنی « إِنَّهٰا لَظيٰ » علّت‌یابی شده است؛ خلاصه‌اش اینکه جهنم آتشی شعله‌ور و سوزانندهٔ اندام‌هاست که کار و شأنش طلبیدن مجرمان برای عذاب‌کردن آنهاست، و با هیچ فدیه‌ای، هر چه باشد، از آنان بازگردانده نمی‌شود.