فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡۖ فَكَيۡفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ
پس [شعیب] از آنان روی گرداند و گفت: «ای قومِ من، بیگمان پیامهای پروردگارم را به شما رساندم و خیرخواهانه نصیحتتان کردم؛ پس چگونه بر گروهی کافر اندوه بخورم؟!»
تفسیر آیهٔ ۹۳ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۱۹۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/93/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَتَوَلّٰي عَنْهُمْ » (پس [شعیب] از آنان روی برتافت) تا پایان آیه. ظاهر سیاق کلام نشان میدهد که رویگردانیِ او پس از فرود آمدن عذاب بر آنان و هلاکتشان بوده است، و این سخن گفتن [با مردگان]، خطابی برای عبرتآموزی است. و عبارتِ « فَكَيْفَ آسيٰ » (پس چگونه اندوهگین باشم؟) و ادامهٔ آن، از ریشهٔ «أسی» است؛ یعنی چگونه غم بخورم؟ و معنای بقیهٔ آیه نیز روشن است.