تفسیر آیهٔ ۶۷ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ يٰا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفٰاهَهٌ » (گفت: ای قوم من، در من هیچ بی‌خردی نیست...). سخن در این آیه مانند سخن در آیهٔ مشابه در داستان نوح است، با این تفاوت که قوم عاد در وقاحت بر قوم نوح افزودند؛ زیرا قوم نوح او را به گمراهی در نظر و رأی متهم کردند، اما اینان هود را به سفاهت (بی‌خردی) متهم ساختند. با این حال هود وقار پیامبری خود را رها نکرد و ادب واجب در دعوت الهی را از یاد نبرد؛ پس با این سخن به آنان پاسخ داد: « يٰا قَوْمِ » (ای قوم من) و بدین‌گونه مهربانی خود نسبت به آنان و اشتیاقش برای نجاتشان را آشکار ساخت: « لَيْسَ بِي سَفٰاهَهٌ وَ لٰكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعٰالَمِينَ » (در من بی‌خردی نیست، بلکه فرستاده‌ای از سوی پروردگار جهانیان هستم). او سخن خود را از هرگونه تأکیدی پیراست و تنها به رد تهمت آنان و اثبات رسالتی که ادعا می‌کرد بسنده نمود تا نشان دهد که این حقیقت چقدر آشکار و بی‌نیاز از اصرار و تأکید است.