فَكَذَّبُوهُ فَأَنجَيۡنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَأَغۡرَقۡنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا عَمِينَ
«پس او را تکذیب کردند؛ و ما او و کسانی را که همراهش در کشتی بودند نجات دادیم، و کسانی را که آیات ما را دروغ انگاشتند غرق کردیم؛ چراکه آنان مردمی کوردل بودند.»
تفسیر آیهٔ ۶۴ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۱۷۵ تا ۱۷۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/64/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْنٰاهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ » (پس او را دروغگو خواندند، و ما او و کسانی را که همراهش در کشتی بودند نجات دادیم). کلمهٔ «فُلک» به معنای کشتی است و به کار میرود؛ هم برای مفرد و هم برای جمع، چنانکه راغب گفته است؛ و همانگونه که در کتاب صِحاح آمده، هم مذکر به کار میرود و هم مؤنث. و عبارتِ « قَوْماً عَمِينَ » (مردمی کوردل)، موصوف و صفت است؛ و «عَمين» جمع «عَمٍ» (بر وزن خَشِن) است که صفت مشبهه از «عَمِيَ يَعْمَى، عَمىً» میباشد و مانند «أَعْمَى» (نابینا) است، جز آنکه گفتهاند «عَمٍ» به کوریِ باطن (نبودِ بصیرت) اختصاص دارد و «أَعْمَى» به کوریِ چشم (دیدِ ظاهری)؛ و معنای آیه روشن است.