تفسیر آیهٔ ۶۳ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جٰاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ » (آیا تعجب کردید که یادآوری و پندی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است؟) تا پایان آیه. این جمله، استفهامی انکاری است و شگفتیِ آنان از ادعای رسالت نوح و دعوتش به دین حق را انکار می‌کند (نادرست می‌شمارد). مراد از «ذِکر»، چیزی است که خدا با آن یادآوری می‌شود؛ یعنی همان معارف حقی که به او وحی شده است. و عبارت « مِنْ رَبِّكُمْ » به مفهومی در تقدیر تعلق دارد، یعنی: «ذِكْرٌ كائِنٌ مِنْ رَبِّكُمْ» (پندی که از جانب پروردگارتان است).

و عبارت‌های « لِيُنْذِرَكُمْ » (تا شما را بیم دهد)، « لِتَتَّقُوا » (و تا پروا کنید) و « لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ » (و شاید مورد رحمت قرار گیرید)، همگی به فعل « جٰاءَكُمْ » (به سوی شما آمد) وابسته‌اند؛ و معنا این است: به این هدف که پیامبر به شما هشدار دهد و شما پروا پیشه کنید، و این کار به امیدِ شمول رحمت الهی بینجامد؛ چراکه تقوا هرچند به نجات می‌انجامد، اما علت تامه (علت کامل و مستقلِ) آن نیست. این گزارشِ فشرده از سخنان نوح (ع)، دربردارندهٔ معارف بلند الهی است.