تفسیر آیهٔ ۶۱ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ يٰا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلاٰلَهٌ » («گفت: ای قوم من، هیچ گمراهی در من نیست») تا پایان آیه. نوح با نفی گمراهی از خود و با استدراک (اصلاح پندار آنان) مبنی بر اینکه فرستاده‌ای از سوی خدای پاک و منزه است، به آنان پاسخ داد؛ و پروردگار را با صفت « رَبِّ الْعٰالَمِينَ » (پروردگار جهانیان) یاد کرد تا برای او گرد آورَد، تمام ربوبیت را در برابر تقسیم‌بندی مشرکان؛ چراکه آنان ربوبیت را میان خدایانشان تقسیم می‌کردند و هر یک را به شأنی از شئون و قلمروی از قلمروهای هستی اختصاص می‌دادند؛ مانند ربوبیت دریا، ربوبیت خشکی، ربوبیت زمین، ربوبیت آسمان و جز این‌ها.

و آن حضرت (ع) در برابر پافشاریِ آنان بر سخن خود و تأکید بر ادعایشان، پاسخ خویش را از هرگونه تأکیدی برکنار داشت تا به روشنیِ رسالت خود و پیراستگی‌اش از هر گمراهی اشاره کند.