تفسیر آیهٔ ۶۰ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنّٰا لَنَرٰاكَ فِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ » (بزرگان قومش گفتند: ما بی‌گمان تو را در گمراهیِ آشکاری می‌بینیم). «مَلَأ» همان اشراف قوم و خواصِ آنان‌اند؛ و از آن رو بدین نام خوانده شده‌اند که دل‌ها را از هیبت، و چشم‌ها را با آراستگی و جلوهٔ خود پر می‌کنند. اگر آنان نوح را به گمراهیِ آشکار متهم کردند و بر آن تأکیدی سخت ورزیدند، بدان جهت بود که هرگز انتظار نداشتند معترضی پیدا شود و با دعوت به رهاکردنِ خدایانشان و متوجه‌ساختنِ عبادت به‌سوی خدای پاک و منزه از راه ادعای رسالت و بیم‌دادن، بر آنان اعتراض کند؛ بنابراین از این کار به شگفت آمدند و گمراهیِ او را مؤکد ساختند و ادعا کردند که این سخن، تحقیقا از گمراهی‌های آشکار است. و منظور از «رؤیت» (دیدن)، دیدنِ فکری، یعنی همان حکم و داوری است.