سورهٔ ۷ · جلد ۸ المیزان

تفسیر آیهٔ ۱۹۲ سورهٔ اعراف

ولا يستطيعون لهم نصرا ولا أنفسهم ينصرون

سورهٔ ۷ · آیهٔ ۱۹۲

وَلَا يَسۡتَطِيعُونَ لَهُمۡ نَصۡرٗا وَلَآ أَنفُسَهُمۡ يَنصُرُونَ

و نه می‌توانند آنان را یاری کنند، و نه خود را یاری می‌دهند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۹۱ تا ۱۹۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « أَ يُشْرِكُونَ مٰا لاٰ يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ » (آیا چیزی را شریک می‌سازند که هیچ‌چیز نمی‌آفریند و خود آفریده می‌شوند؟) تا پایان این سه آیه. هرچند در آغاز این آیات این احتمال می‌رود که مقصود، شرک ورزیدن با بت‌ها یا دیگر اسباب غیرخدا باشد—که تکیه کردن بر آنها نیز گونه‌ای شرک است—، ولی پایان آیات روشن می‌سازد که مراد، شرک ورزیدن با بت‌هایی است که به خدایی گرفته شده‌اند؛ بت‌هایی که جمادند، نه توان یاریِ پرستندگان خود را دارند و نه یاریِ خویشتن را، و نه متوجه دعا و خواندن یا نخواندن می‌شوند.

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۱۹۲ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۳۷۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/192/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی