أَيُشۡرِكُونَ مَا لَا يَخۡلُقُ شَيۡـٔٗا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ
آیا موجوداتی را شریک او قرار میدهند که هیچ چیزی را نمیآفرینند و خودشان آفریده میشوند؟
تفسیر آیهٔ ۱۹۱ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۳۷۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/191/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۹۱ تا ۱۹۳ با هم
خدای متعال میفرماید: « أَ يُشْرِكُونَ مٰا لاٰ يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ » (آیا چیزی را شریک میسازند که هیچچیز نمیآفریند و خود آفریده میشوند؟) تا پایان این سه آیه. هرچند در آغاز این آیات این احتمال میرود که مقصود، شرک ورزیدن با بتها یا دیگر اسباب غیرخدا باشد—که تکیه کردن بر آنها نیز گونهای شرک است—، ولی پایان آیات روشن میسازد که مراد، شرک ورزیدن با بتهایی است که به خدایی گرفته شدهاند؛ بتهایی که جمادند، نه توان یاریِ پرستندگان خود را دارند و نه یاریِ خویشتن را، و نه متوجه دعا و خواندن یا نخواندن میشوند.