سَآءَ مَثَلًا ٱلۡقَوۡمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَأَنفُسَهُمۡ كَانُواْ يَظۡلِمُونَ
چه بد مَثَلی دارند گروهی که آیات ما را تکذیب کردند و همواره به خود ستم روا میداشتند!
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۷۵ تا ۱۷۹ با هم
این سرگذشت، داستان دیگری از سرگذشتهای بنیاسرائیل و ماجرای بَلعَم باعوراست که خداوند به پیامبرش (ص) فرمان داد آن را برای آنان بخواند؛ تا روشن شود که صِرفِ برخورداری از اسباب ظاهری و عادی [مانند کرامات و دانش دینی] برای رستگاری انسان و حتمیشدن سعادت او کافی نیست، مگر آنکه خدا بخواهد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۷۷ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۳۳۲ تا ۳۳۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/177/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « سٰاءَ مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيٰاتِنٰا وَ أَنْفُسَهُمْ كٰانُوا يَظْلِمُونَ » (بد مَثَلی دارند گروهی که آیات ما را دروغ انگاشتند و به خویشتن ستم روا میداشتند)؛ این آیه نکوهشی است برای آنان از حیث وصف و خصلتی که یافتهاند؛ و اعلامی است به ایشان که با تکذیب آیات الهی هیچ گزندی به خدا نمیرسانند، بلکه این کار ستمی از سوی خودشان بر خویشتن است، زیرا دیگری از آن آسیب میبیند.