وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ
و کسانی که کارهای ناشایست مرتکب شدند، سپس پس از آن توبه کردند و ایمان آوردند، قطعاً پروردگار تو بعد از آن [توبه]، بسیار آمرزنده و مهربان است.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۵۲ و ۱۵۳ با هم
و این آیه و آیهٔ پیش از آن، دو جملهٔ معترضه در داستان هستند و روی سخن در هر دو با پیامبر(ص) است؛ دلیل بر این مطلب، فرمودهٔ او در آیهٔ نخست است: « وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ » (و این‌گونه دروغ‌پردازان را کیفر می‌دهیم) و در آیهٔ دوم: « إِنَّ رَبَّكَ » (به‌راستی پروردگار تو...)؛ و ظاهر سیاق این است که سخن در این دو آیه، به دلیل عبارت « سَيَنٰالُهُمْ غَضَبٌ » (به‌زودی خشمی به آنان خواهد رسید)، بر شیوهٔ حکایتِ حال گذشته جریان دارد.
تفسیر آیهٔ ۱۵۳ سورهٔ اعراف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۸، صفحهٔ ۲۵۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/7/153/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئٰاتِ ثُمَّ تٰابُوا مِنْ بَعْدِهٰا وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهٰا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ » (و کسانی که کارهای زشت انجام دادند، سپس پس از آن توبه کردند و ایمان آوردند، قطعاً پروردگار تو پس از آن بسیار آمرزنده و مهربان است). ضمیرِ « مِنْ بَعْدِهٰا »ی نخست به گناهان (السَّیِّئٰات) برمی‌گردد و دومی به توبه؛ و معنای آیه روشن است.
این آیه هرچند فی‌نفسه عام است، ولی با توجه به مورد، به منزلهٔ استثنا از کسانی است که گوساله را [به خدایی] گرفتند و در آیهٔ پیشین یاد شدند؛ زیرا توبه هرگاه با حقیقتِ معنای خود در هر گناهی تحقق یابد، هیچ مانعی از پذیرش آن جلوگیری نمی‌کند؛ چنان‌که در تفسیر سخن خدای متعال گذشت: «إِنَّمَا التَّوْبَهُ عَلَي اللّٰهِ» (پذیرش توبه تنها بر عهدهٔ خداست...) (نساء: ۱۷).