تفسیر آیهٔ ۱۳۹ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ هٰؤُلاٰءِ مُتَبَّرٌ مٰا هُمْ فِيهِ وَ بٰاطِلٌ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ » (بی‌تردید آنچه اینان در آن به سر می‌برند نابودشدنی، و کارهایی که پیوسته انجام می‌دادند باطل و بی‌اثر است)؛ واژهٔ «مُتَبَّر» از ریشهٔ «تَبار» به معنای هلاکت و نابودی است، و مراد از عبارتِ « مٰا هُمْ فِيهِ » راه و روشی است که در پیش گرفته‌اند و آن همان بت‌پرستی است، و مقصود از « مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ » رفتارهای عبادی آن‌هاست. معنا این است که راه و رسم این بت‌پرستان نابودشدنی و اعمالشان باطل است؛ از این رو هیچ انسان خردمندی سزاوار نیست به آن گرایش یابد، چرا که هدف از پرستش خدای پاک و منزه این است که انسان به واسطهٔ آن به سعادتی همیشگی و خیری ماندگار راه یابد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۳۹ و ۱۴۰ با هم

از این رو موسی (ع) چاره‌ای ندید جز آنکه در تبیین توحیدِ خدای پاک و منزه، تا اندازه‌ای که به درک و فهم کوتاهِ آنان نزدیک باشد پایین بیاید؛ پس نخست آنان را بر نادانی‌شان نسبت به مقام پروردگارشان سرزنش کرد، با اینکه روشن بود راه بت‌پرستی راهی باطل و هلاک‌کننده است؛ سپس پروردگارشان را با صفت به آنان شناساند و بیان کرد که او هرگز بت نمی‌پذیرد و در قالب هیچ تمثالی نمی‌گنجد، چنان‌که شرح آن خواهد آمد.