تفسیر آیهٔ ۱ سورهٔ اعراف

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱ و ۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « المص كِتٰابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلاٰ يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِكْريٰ لِلْمُؤْمِنِينَ » (اعراف: ۱-۲؛ «المص. کتابی است که به سوی تو نازل شده؛ پس نباید در سینهٔ تو از آن هیچ تنگی و اندوهی باشد، تا به وسیلهٔ آن بیم دهی و برای مؤمنان پندی باشد»). نکره آوردن «کتاب» [به صورت نامعیّن] و توصیف آن به اینکه بر پیامبر نازل شده، بدون نام‌بردن از فرستندهٔ آن، همگی برای نشان دادن عظمت و شکوهِ آن است. توصیف این کتاب و توصیف فرستندهٔ آن با نتیجه‌ای که از جملهٔ « فَلاٰ يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ » («پس نباید در سینهٔ تو از آن تنگی باشد») برمی‌آید، تا حدی مشخص‌تر می‌شود؛ گویا گفته شده است: این کتابی مبارک است که آیات خدا را بازمی‌گوید و پروردگارت آن را به سوی تو فرو فرستاده است، پس مبادا در سینه‌ات از آن هیچ تنگی و اندوهی راه یابد؛ چنان‌که اگر کتابی جز این کتاب بود و پروردگارت آن را به تو می‌سپرد، جا داشت که سینه‌ات از آن تنگ و اندوهگین شود، به دلیل سختی‌ها و رنج‌هایی که در رساندن پیام آن و فراخواندن مردم به هدایتش وجود دارد.