فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ
و بامدادان [آن باغِ سرسبز]، چون شبی تاریک [سیاه و خاکسترگون] گشت.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۲۰ با هم
خدای متعال میفرماید: «إِنّٰا بَلَوْنٰاهُمْ كَمٰا بَلَوْنٰا أَصْحٰابَ الْجَنَّهِ» تا آنجا که میفرماید: «كَالصَّرِيمِ»؛ «بلاء» به معنای آزمایش و دچارِ مصیبت شدن است، و «صرم» یعنی چیدن میوهها از درختان، و «استثناء» به معنای جدا ساختنِ بخشی از حکم کل است، و نیز به معنای گفتنِ «إن شاء الله» هنگام ابراز سخنی قطعی است؛… ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۳۳ با هم
این آیات—یعنی از کلام الهی: « إِنّٰا بَلَوْنٰاهُمْ كَمٰا بَلَوْنٰا أَصْحٰابَ الْجَنَّهِ » (ما آنان را آزمودیم همانگونه که صاحبان آن باغ را آزمودیم) تا پایان هفده آیه [آیهٔ ۳۳]—هشداری است به تکذیبکنندگان پیامبر (ص) که به آن حضرت نسبت دیوانگی میدادند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۹ و ۲۰ با هم
« فَطٰافَ عَلَيْهٰا » بر آن باغ، « طٰائِفٌ » یعنی بلایی شبانه که بر آن بگردد و آن را فراگیرد « مِنْ » از جانب « رَبِّكَ ، فَأَصْبَحَتْ » پروردگارت، پس آن باغ گشت « كَالصَّرِيمِ » و آن درختی است که میوهاش چیده و بریده شده باشد، یا معنا این است که:
بحث روایی
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۳۳ با هم
پیرمردی بود که باغی داشت و هیچ میوهای از آن را به خانه و سرای خود نمیبرد مگر آنکه نخست حق هر صاحبحقی را میداد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۲۰ با هم
پس به خانههای خود بازگشتند و سپس به خدا سوگند یاد کردند که صبحگاهان حتماً میوهها را بچینند و «انشاءالله» نگفتند [و استثنا نکردند]. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۷ تا ۳۳ با هم
میگویم: مضمونی نزدیک به این حدیث و حدیث پیش از آن، در روایات دیگر نیز آمده است، و در برخی روایات آمده که آن باغ از آنِ مردی از بنیاسرائیل بود، سپس او درگذشت و فرزندانش از او ارث بردند و ماجرایشان همان شد که گذشت. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ قلم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۷۳ تا ۳۷۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/68/20/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
پس آن باغ مانند شب سیاه شد؛ زیرا با آتشی که خدا به سویش فرستاد سوخت و سیاه گردید، یا معنا این است که:
پس آن باغ همچون تکهای شنزار شد که هیچ گیاه و فایدهای در آن نیست.
بحث روایی
آن مرد پرسید: ای ابنعباس! «صریم» چیست؟ گفت: شب تاریک. سپس گفت: نه روشناییای دارد و نه نوری.