إِن تُقۡرِضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗا يُضَٰعِفۡهُ لَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ
اگر به خدا وامی نیکو دهید، آن را برای شما چند برابر می‌کند و شما را می‌آمرزد؛ و خدا بسیار سپاس‌پذیر و بردبار است.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۷ و ۱۸ با هم
و «الشکور» (بسیار سپاس‌گزار)، «الحلیم» (بردبار)، «عالم الغيب و الشهاده» (دانای نهان و آشکار)، «العزیز» (شکست‌ناپذیر) و «الحکیم» (فرزانه و استوارکار) پنج نام از نام‌های نیکوی خداوندند که پیش از این شرح آن‌ها گذشت؛ و تناسب آن‌ها با دستورهایی که در آیه آمده—یعنی شنیدن و اطاعت کردن و انفاق نمودن—آشکار است.
تفسیر آیهٔ ۱۷ سورهٔ تغابن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۳۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/64/17/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضاً حَسَناً يُضٰاعِفْهُ لَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللّٰهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ » (اگر به خدا وامی نیکو دهید، آن را برایتان دوچندان می‌کند و شما را می‌آمرزد، و خدا سپاس‌گزار و بردبار است). مراد از وام دادن به خدا، انفاق در راه اوست؛ و خداوند برای برانگیختن و تشویق مؤمنان به انفاق، آن را وام دادن به خود، و مالِ انفاق‌شده را «وامی نیکو» نامیده است.
و این سخن پروردگار که: « يُضٰاعِفْهُ لَكُمْ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ » (آن را برایتان دوچندان می‌کند و شما را می‌آمرزد)، اشاره به پاداش نیکوی او در دنیا و آخرت دارد.