فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ
و همچون نوشیدن شترانِ تشنهکام خواهید نوشید.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۵۴ و ۵۵ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَشٰارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ فَشٰارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ » (و روی آن از آب جوشان خواهید نوشید، پس مانند نوشیدن شتران تشنهکام خواهید نوشید). کلمهٔ «عَلَى» برای استعلا (برتری و روی چیزی قرار گرفتن) است و در این جایگاه میرساند که این نوشیدن بیدرنگ و بدون فاصله پس از خوردن رخ میدهد. «الهیم» جمع «هیماء» است، یعنی شترانی که دچار بیماری «هُیام» (با ضمهٔ هاء) شدهاند؛ و آن بیماریای مانند استسقا (تشنگیِ سیریناپذیر) است که به شتر دست میدهد، و حیوان آنقدر آب مینوشد تا بمیرد یا سخت بیمار شود. و برخی گفتهاند: «الهیم» ریگزارهایی است که هرگز با آب سیراب نمیشوند.
معنای آیه چنین است: پس بیدرنگ در پیِ آنچه از زقوم خوردید، از آبی بسیار داغ خواهید نوشید، و مانند نوشیدنِ شتران تشنهکام یا همچون فرورفتن آب در ریگزارهای تشنه خواهید نوشید. و این، پایان آن مطالبی است که پیامبر (ص) مأمور بود به آنان بگوید.
تفسیر آیهٔ ۵۵ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۲۶ تا ۱۲۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/55/
تفسیر این آیه در المیزان
بحث روایی
و در کتاب «المحاسن» با سند خود از معاویة بن وهب روایت کرده که گفت: از امام صادق (ع) دربارهٔ آب نوشیدن با یک نفس پرسیدم؛ آن حضرت این کار را ناپسند شمرد و فرمود: این، نوشیدنِ هِیم است. پرسیدم: هِیم چیست؟ فرمود: شتران [تشنه].
و در همان کتاب با سند خود از حَلَبی از امام صادق (ع) روایت کرده است که آن حضرت ناپسند میداشت کسی [در آب نوشیدن] به هِیم تشبیه شود. [راوی گوید:] پرسیدم:
هِیم چیست؟ فرمود: ریگستان [و ماسهای که آب را فرو میکشد].
میگویم: هر دو معنا در روایات دیگری نیز آمده است.