وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
و همواره میگفتند: «آیا هنگامی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، واقعاً دوباره برانگیخته میشویم؟!
تفسیر آیهٔ ۴۷ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۲۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/47/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۴۷ و ۴۸ با هم
خدای متعال میفرماید: « وَ كٰانُوا يَقُولُونَ أَ إِذٰا مِتْنٰا وَ كُنّٰا تُرٰاباً وَ عِظٰاماً أَ إِنّٰا لَمَبْعُوثُونَ أَ وَ آبٰاؤُنَا الْأَوَّلُونَ » (و میگفتند: آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانهایی شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟ آیا نیاکان نخستین ما نیز؟).
این سخنِ آنان برخاسته از ناممکن و دور دانستن رستاخیز است؛ ازاینرو دور پنداشتنِ برانگیختگی خود را با برانگیختگی پدرانشان تأکید کردند، زیرا دور پنداشتن در مورد آنان شدیدتر است. و تقدیر کلام چنین است: «آیا نیاکان نخستین ما نیز برانگیخته میشوند؟».