عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ
بر تختهایی بههمبافته،
تفسیر آیهٔ ۱۵ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۲۱ تا ۱۲۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/15/
على سرر موضونة
عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ
بر تختهایی بههمبافته،
تفسیر آیهٔ ۱۵ سورهٔ واقعه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۱۲۱ تا ۱۲۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/56/15/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۵ و ۱۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « عَليٰ سُرُرٍ مَوْضُونَهٍ مُتَّكِئِينَ عَلَيْهٰا مُتَقٰابِلِينَ » (بر تختهایی بافتهشده [و به هم پیوسته]، در حالی که بر آنها تکیه زدهاند و روبهروی هم قرار دارند). «وَضْن» به معنای بافتن است و گفته شده بافتنِ زره است؛ و به کار بردن آن برای بافتهشدنِ تختها استعارهای است که مقصود از آن، بافتِ محکم و استوار آنهاست.
معنای آیه چنین است: آنان — یعنی مقربان — بر تختهایی بافتهشده جای گرفتهاند، در حالی که بر آنها تکیه زدهاند و رو به روی یکدیگر نشستهاند.