وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ
و زمین را برای آفریدگان نهاد.
تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۹۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/10/
والأرض وضعها للأنام
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ
و زمین را برای آفریدگان نهاد.
تفسیر آیهٔ ۱۰ سورهٔ رحمن، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۹، صفحهٔ ۹۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/55/10/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ الْأَرْضَ وَضَعَهٰا لِلْأَنٰامِ » (و زمین را برای آفریدگان نهاد). «انام» همان مردم هستند، و گفته شده یعنی انسان و جن، و نیز گفته شده است:
[مراد] هر جنبندهای است که بر روی زمین راه میرود. و در تعبیر از زمین با «وضع» (فرود آوردن و نهادن) در برابر تعبیر از آسمان با «رفع» (برافراشتن)، لطافتی آشکار نهفته است.